Omdat je in de hondenwereld nooit bent uitgeleerd, probeer ik met enige regelmaat workshops of seminars te volgen. Een voordracht over fokkerij en genetica, een middagje grooming & handling of een congres over voeding: ook al denk je het misschien allemaal al lang te weten, je kennis opfrissen en horizon verbreden kan beslist geen kwaad. Ditmaal staat er een workshop Tellington lichaamsbandages op het programma. Over elastische bandages die op verschillende manieren om het hondenlijf kunnen worden aangelegd, om zo het gevoel voor het eigen lichaam te versterken en de hond zekerder te maken in zijn bewegingen en gedrag.

Scooter mag mee als proefhond. xe2x80x98Gaan we lekker een mummie van je maken, Scooterxe2x80x99, lach ik tegen hem. Maar die vlieger blijkt dus niet op te gaan, wordt meteen aan het begin van de les al duidelijk. Een lichaamsbandage aanleggen is heel wat anders dan je hond helemaal inzwachtelen en een hond met een xe2x80x98bodywrapxe2x80x99 uitlachen is bijzonder ongepast. En je moet wxc3xa9l even weten wat je doet. Serieus gaan we dus aan de slag. Eerst mogen de deelnemers bandages bij elkaar aanbrengen, om te zien wat voor effect dat op je lichaam heeft. Daarna wordt in korte sessies geoefend op de eigen hond. Er is geen vast recept voor het aanbrengen van zoxe2x80x99n bandage: het is een kwestie van eerst goed je hond observeren en dan uitproberen, waarbij je kunt spelen met de stretch en de windingen van de bandage die je aanbrengt.

Bij een oude, stramme Labrador blijkt de aangebrachte bandage om zijn voorpoten veel effect te hebben: het maakt hem bewust van zijn lichaam, waardoor hij zijn benen hoger optilt en zich zichtbaar beter beweegt. Het effect van de bandages ijlt na: ook na het afdoen ervan kan de invloed op het lichaam doorwerken. Dit opent perspectieven voor sport- en showhonden, hoor je de deelnemers denken. Te weinig balans, een ongeconcentreerd gangwerk: met een lichaamsbandage kun je proberen het lichaamsbesef en daarmee de stand en beweging te bexc3xafnvloeden. Een nieuwe dimensie aan ringtraining? Borrelend van de ideexc3xabn gaat iedereen naar huis. Er valt nog zo oneindig veel te ontdekken en bij te leren!

Dit is mijn twintigste en laatste Showtime! voor De Hondenwereld. Ik wens u een frisse blik, ruime horizon en veel plezier met uw hond(en) toe. Tot ziens in de showring!

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld juli/augustus 2007

Joris is vierde geworden van de zes hondjes in zijn klas op de clubdag van zijn rasvereniging. Zijn zusje werd zelfs eerste, vertelt het baasje van Joris tijdens mijn puppyklasje trots aan alle medecursisten die het willen horen. xe2x80x98Maar de winnaar van mijn klas, dxc3xa1t klopte nietxe2x80x99, zegt hij. xe2x80x98Dat was de hond van een topfokker en die was pas negen weken. Negen weken, terwijl de mijne al zestien weken en veel groter is, maar toch winnen! Dat kwam gewoon omdat hij van een topfokker was.xe2x80x99 Bij het uitspreken van het woord topfokker trekt hij een wat vies gezicht.

Ik probeer hem duidelijk te maken dat een keuring een momentopname is, dat het hondje van negen weken op dat moment misschien net een iets mooier totaalplaatje vormde dan zijn onstuimige puppyslungel. En dat topfokkers echt niet zozeer winnen vanwege hun bekende gezicht en verdachte contacten met de keurmeester, maar toch vooral omdat ze al de nodige ervaring hebben in het selecteren, voorbereiden en presenteren van een hond. xe2x80x98Doorgestoken kaartxe2x80x99, bromt hij nog wat na, maar er verschijnt wel een denkrimpel op zijn voorhoofd.

Een paar weken later haalt een ander baasje tijdens de pauze van de puppycursus met veel gevoel voor drama, al zuchtend en steunend alsof ze de Europacup tilt, een werkelijk piepklein bekertje uit haar tas. Gewonnen met haar hondje! Derde prijs! Supertrots is ze. De andere cursisten willen meteen alles weten. Hondententoonstelling? Hoe gaat dat dan? Wat moet je dan doen? Derde prijs? Geweldig! Per mail meldt iemand me net vol trots dat haar hondje tijdens haar showdebuut tweede is geworden op de jongehondendag van een kynologenclub. Met als bijlagen diverse fotoxe2x80x99s van de jonge prijskoe, snuffelend aan het bekertje, aan haar halsband een grote rozet.

Soms zie ik door de wol geverfde exposanten wel eens een beetje lacherig (xe2x80xa6of is het zelfs een beetje hooghartig?) reageren op die nog heerlijk onbedorven supertrotse en dolenthousiaste reacties van onwetende beginners. Een vierde plaats is voor een ervaren shower xe2x80x93 je gaat voor de eerste xe2x80x93 immers niet direct reden om uitbundig te reageren en medailles xe2x80x93 je komt er in om xe2x80x93 worden vaak niet eens meer opgehaald. We hebben het met onze bekenden liever over Uxe2x80x99s en CACxe2x80x99s dan met nieuwsgierige nieuwkomers over vierde worden met een zeer goed.

Die nieuwkomers voelen zich daardoor nog wel eens buitengesloten, krijg ik het idee. Voor je het weet slaat hun blijdschap om in onbegrip en zijn ze weg. Misschien moeten we zelf eens wat vaker aardig zijn tegen mensen die voor het eerst met hun hondje op een show komen? Ze niet negeren en afschrikken, maar onszelf voorstellen, kennismaken, uitleg geven. Ze op weg helpen in de wondere wereld van hondententoonstellingen, zodat ze net zoxe2x80x99n plezier in het showen krijgen als wij.

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld juni 2007

xe2x80x98Nee!xe2x80x99, antwoord ik waarschijnlijk net iets te snibbig op de vraag of ik dit jaar nog naar Crufts ga. Nee, nee, nee! De reden is tweeledig. Ten eerste hebben we ons dit keer niet met onze honden voor deelname aan the worldxe2x80x99s greatest dog show weten te kwalificeren, dus de absolute noodzaak om naar Engeland te af te reizen ontbreekt. Ten tweede moet ook een hondenmens tijdens zijn leven wel eens geld uitgeven aan andere zaken, zoals nieuwe kozijnen. Crufts een keer overslaan gaan spaart een hoop geld uit. Niet dat het meevalt, die beslissing om een keer niet naar Birmingham te gaan. Naarmate maart dichterbij komt, valt het C-woord regelmatig. Goh, waren we nou toch maarxe2x80xa6 Hadden we misschien toch maarxe2x80xa6

Tussen mijn hardnekkige xe2x80x98nee, nee, nee!xe2x80x99 door krijg ik het aanbod om toch even heen en weer te vliegen naar Engeland voor een persbijeenkomst, met daarbij inbegrepen een bezoek aan Crufts. Er is slechts een halve dag de tijd om in het hondenwalhalla te duiken, maar zelfs die paar uurtjes zijn het gereis en geregel al waard. En Crufts is weer groots. Zo veel hallen, zo veel honden, zo veel te bekijken en te ervaren! Ik ren van hot naar her om overal een beetje sfeer te proeven. xe2x80x98Geweldig weerxe2x80x99, breng ik verslag uit aan de thuisblijvers. Een enkeling begrijpt dat niet. Crufts, wat is daar nou te zien?

Wat is daar nou te zien? Honden! Met alles eromheen wat de hondenliefhebberij zo geweldig maakt. Het zijn vaak van die hele kleine dingetjes waarvan ik geniet. Een exposant die met zijn Ierse Setter en een grote xe2x80x98ik ben op Cruftsxe2x80x99-smile op zijn gezicht in de ring staat, bijvoorbeeld. En oh, die jonge Duitse Staande korthaar, die de show steelt in het informatiestandje van zijn ras bij het onderdeel Discover Dogs. Met een grappig stripfigurenhoofd en een voor zijn leeftijd al machtige borstkas. Stevig, in conditie, zoals alleen de Engelsen dat voor elkaar lijken te krijgen. Alleen voor de ervaring om even aan zoxe2x80x99n hond te voelen zou je al naar Crufts reizenxe2x80xa6

Ik ben welgeteld maar xc3xa9xc3xa9n nacht weggeweest, maar het lijkt gevoelsmatig wel een maand. Wat is onze jongste hond gegroeid, constateer ik bij thuiskomst. Stevig geworden! Dat is natuurlijk niet in die ene nacht en tijdens dat halve dagje Crufts gebeurd. Maar even je hond niet zien, ook al is het maar kort, kan toch nxc3xa9t even dat afstandje scheppen dat je nodig hebt om weer eens met een frisse blik naar hem te kijken. Stel dat het niet uit te leggen valt dat je alleen al graag naar Crufts zou willen om aan een hondenborstkas te voelen, ach, dan kun je altijd nog als excuus aanvoeren dat het gewoon belangrijk is dat je, om zijn ontwikkeling goed te kunnen volgen, je eigen hond even niet ziet!

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld mei 2007

xe2x80x98Hello young boyxe2x80x99, zegt de Ierse keurmeester vriendelijk tegen onze tien maanden oude Lappi, die op de show in Eindhoven voor het eerst in de jeugdklas staat. Lappi is in wat mijn vader altijd zo mooi de snot- en gekheidfase noemt. Hij grijpt de uitnodigende woorden van de keurmeester meteen aan om eens lekker uitgelaten en blij tegen de goede man op te springen. Hallo leuke meneer! Zullen we knuffelen? Lappi blijft zo snottig en gek, dat de keurmeester vraagt of ik zelf maar even de tanden van dat niet meer te temmen happy hondenveulentje wil laten zien.

Nee, onze superslungel vermaakt zich wel. Hij huppelt en hobbelt vrolijk met een hoge krulstaart over het Eindhovense tapijt en blaft uitdagend als tijdens het in stand blijven staan de beloning naar zijn mening iets te lang uitblijft. Hij heeft het, kortom, reuze naar zijn zin. Maar zo krijg je natuurlijk geen plaatsing en een keurrapport met opmerkingen als xe2x80x98needs to settle in the ringxe2x80x99, xe2x80x98carrying tail a little too highxe2x80x99 en xe2x80x98not moving his best todayxe2x80x99. Keurige omschrijvingen voor, vrij vertaald, iets als: xe2x80x98leuk beestje, zou u er niet eens even mee op ringtraining gaan?xe2x80x99.

xe2x80x98Goh, ik dacht, Judith weet wel hoe ze moet showen, die heeft er immers een boekje over geschrevenxe2x80x99, krijg ik naar aanleiding van Lappixe2x80x99s optreden van enkele ietwat verbaasde mede-exposanten te horen. Tja, daar sta je dan met je goede fatsoen. Ik probeer mijn aanzien nog enigszins te redden met de deskundig klinkende uitleg dat ik wel houd van een hond met een beetje pit en uitstraling, maar dat Lappi nog erg jong is en dat zijn bedieningspaneel nog niet helemaal goed werkt. Zijn pretknopje zit op dat paneel erg dicht bij zijn showknopje en voor je het weet druk je ze allebei tegelijk in.

Ik ben eigenlijk juist heel erg blij met zijn hoge malheidsgehalte. Waar anderen soms van alles uit de kast moeten halen (omdat het spontane er van jongs af aan in het kader van vooral braaf, netjes en veel staan al uitgeringtraind is?), heeft Lappi maar een heel klein zetje nodig om te stralen. Het moet natuurlijk niet te mal worden en ze zijn misschien niet het makkelijkst om te handlen, maar ik zie graag honden met twinkeltjes en sprankeltjes.

Door zijn jeugdige enthousiasme straalt Lappi nu misschien af en toe nog iets te hard, maar ik hoop dat het straks bij zowel show als sport in zijn voordeel gaat werken. Net als bij zijn al even malle paps, bij wie het opgewonden, springerige en uitbundige temperament uiteindelijk werd omgezet in klinkende keurverslagen als xe2x80x98very showy, looks alert and eagerxe2x80x99, xe2x80x98very animatedxe2x80x99 en xe2x80x98much charisma in his presencexe2x80x99. Daar word ik zelf altijd heel blij van, want wat mij betreft zijn er te veel showhonden die in de ring te weinig plezier uitstralen.

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld april 2007

xe2x80x98Levert onze Chihuahua met negen jeugdtitels en acht nationale en internationale titels geen stof op voor een artikel?xe2x80x99, mailen Henk en Ria Giling naar Showtime! Zeker, en hier is hij dan: Dachidaxe2x80x99s Mr. Angel, alias Lucky. xe2x80x98De Chihuahua is moedig tot in het krankzinnige, zou een leeuw aanvallenxe2x80x99, staat volgens Henk en Ria in een rasencyclopedie. xe2x80x98Deze beschrijving komt goed met Luckyxe2x80x99s karakter overeen. En wat doe je met een kind dat over veel kwaliteiten beschikt? Kansen geven nietwaar!xe2x80x99

Zo komt het dat mensen met hun honden de wereld afreizen en shows bezoeken, om van hun hond een echte titeltijger te maken. Lucky is Nederlands, Duits (club en VDH), Deens, Luxemburgs, Zweeds, Zwitsers en Internationaal Kampioen. Op Curaxc3xa7ao woont een Nederlandse Poedel die Puerto Ricaans, Dominicaans, Venezolaans, Cubaans, Costa Ricaans, Ecuadoraans, Panamees, Hondurees, Salvadoraans, Peruaans (xe2x80xa6bent u er nog?), Nicaraguaans, Braziliaans, Guatemalaans, Uruguees, Colombiaans, Chileens, Argentijns, Paraguees, Mexicaans en Boliviaans kampioen is, even afgezien van nog een handvol andere (gehoorzaamheids)titels. Een Vizsla werd vorig jaar door de American Kennel Club uitgeroepen tot xe2x80x98the most titled dog in AKC historyxe2x80x99 omdat ze de allerhoogste titels haalde op het gebied van exterieur, jacht, gehoorzaamheid xc3xa9n behendigheid.

Rare mensen zijn we toch. Eerst al die prachtige showtitels verzamelen om ze vervolgens te verpakken in een eenvoudig xe2x80x98Kamp.xe2x80x99 of xe2x80x98Multi Ch.xe2x80x99 Zal ik u een geheimpje verklappen? Het gaat helemaal niet alleen om die titels! xe2x80x98Het was een groot genoegen zo veel steden, streken en landen te kunnen bezoekenxe2x80x99, schrijven Henk en Ria van Lucky. xe2x80x98We bleven vaak enkele dagen langer dan nodig was. Konden op ons gemak rondkijken en gingen er heen met een spannend doel!xe2x80x99 Titels verzamelen is een manier om lekker te genieten van de wereld in het algemeen en honden in het bijzonder.

Via internet circuleert een mooi stukje tekst van Sandy Mowery over wat een titel eigenlijk is. Geschreven over gehoorzaamheidstitels, maar toepasbaar op elke titel. xe2x80x98Not just a brag, not just a stepping stone to a higher title, not just an adjunct to competitive scores. A title is a tribute to the dog that bears it, a way to honour the dog, an ultimate memorial. It will remain in the record and in the memory, for about as long as anything in this world can remain. (xe2x80xa6) A title is nothing less than love and respect, given and received permanently.xe2x80x99

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld maart 2007

Niets leuker dan door een tentoonstellingscatalogus bladeren en namen bekijken. Een Finse Spits die Piiri-Piiri heet, een Dwergkeeshond die luistert naar Red Hot Sexy Legs. Janet Jackson de Norwich Terrier, Roxy de Russell, Jonkvrouw Sientje de Duitse Brak. Loebas de Drentsche Patrijshond, Guus de Heidewachtel, Bentley de Bloedhond, Poema de Dwergteckel en, jawel, kampioen Malle Zwabber de Schapendoes.

Persoonlijk vind ik het altijd leuk als er over een naam is nagedacht en als de roepnaam van de hond als het even kan in de officixc3xable stamboomnaam is ingebouwd. Bij onze eerste hond is dat niet gelukt. Scooter heet hij, naar de grappige toneelknecht met oranje peentjeshaar uit de Muppetshow die altijd zo enthousiast xe2x80x9815 seconds to showtime!xe2x80x99 roept. Voor op zijn stamboom had ik Moonlightxe2x80x99s Hi I am Scooter in gedachten. Toen ik dat de Amerikaanse fokster voorstelde, viel ze bijkans van haar stokje. Dat was namelijk niet helemaal wat ze voor haar fokproduct, dat haar visitekaartje in Europa moest worden, in gedachten had. Met mijn tweede keus, het nogal obligate maar meer flitsende Moonlightxe2x80x99s Flyinxe2x80x99 Dutchman, bleek ze een stuk gelukkiger.

Ik ben bang dat de hondenwereld straks vol zal lopen met Flyinxe2x80x99 Dutchmannen, musicalsterren, parfummerken, popsongs en filmtitels. De creativiteit is behoorlijk beperkt nu de naamgeving in principe een taak van alleen de fokker is geworden. Volgens de nieuwe stamboomprocedure moeten de namen van de pups namelijk al binnen tien dagen na de geboorte naar de Raad van Beheer op Kynologisch Gebied in Nederland worden gestuurd. Als toekomstige eigenaar kun je dus bijna niet meer meedenken. Een stamboomnaam verzinnen die echt bij het opgroeiende pupje past, is er helemaal niet meer bij. Hoe groot is de kans dat er straks nog een Zwabber kampioen wordt?

Natuurlijk, die stamboomnaam is maar een stamboomnaam. Je bent vrij de hond te noemen zoals je wilt. Als je het officixc3xable Amazing Design niet mooi vindt, kies je als roepnaam gewoon Wodan of Stippel. Niets mis mee. Maar toch vind ik het wijzigen van de stamboomprocedure op dit punt jammer, omdat ik denk dat er een stuk betrokkenheid van de eigenaren mee verdwijnt. Hele gezinnen waren tot voor kort aan het puzzelen met letters om een leuke en bij het hondje passende stamboomnaam te vinden. Soms mochten ze hun fantasie de vrije loop laten, soms waren ze gebonden aan een beginletter of andere eis. Ik zie nog het sippe gezicht van de man die hoorde dat de stamboomnaam van zijn pupje met een P moest beginnen. Zijn xe2x80x93 allereerste xe2x80x93 hond moest en zou Willem heten. Het werd, tot ieders tevredenheid, Patrick Willem.

Voor veel doorsnee hondeneigenaren is een stamboom waarschijnlijk een ding wat alleen maar in de kast ligt te verstoffen, maar ik had altijd het idee dat het mogen bedenken van een naam voor die stamboom veel mensen txc3xb3ch iets dichter bij de rashondenwereld bracht. Of til ik er te zwaar aan?

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld februari 2007

Onze Hovawart was ruim twintig jaar geleden onwaarschijnlijk hip: in haar vrije tijd droeg Catrijn om haar zwarte harige nek een knalpaarse halsband, met daaraan een lijn in letterlijk alle kleuren van de regenboog: rood, oranje, geel, groen, blauw en violet. Gewoon, voor de lol. Gemaakt in en gexc3xafmporteerd uit de USA, want veel aparts had je hier destijds nog niet.

Tegenwoordig zou Catrijn met die kleurtjes nauwelijks meer opvallen tussen al het bling bling dat er voor honden op de markt is. Sterker nog: het geglinster en geglitter begint een beetje de pan uit te rijzen. Tijdens het shoppen op een van de laatste shows begon ik me oprecht zorgen te maken toen ik constateerde dat de onzinproducten in de kraampjes xe2x80x93 mode en bling bling xe2x80x93 dusdanig beginnen te overheersen, dat de gewone, verstandige en noodzakelijke verzorgingsspullen voor honden in de verdrukking dreigen te komen.

Rekken vol T-shirtjes voor honden, zitten we daar op te wachten? Tijdens een etentje met hondenmensen wist ik niet wat ik zag toen een van de aanwezigen, zo op het eerste gezicht toch een heel weldenkende hondeneigenaar, het presteerde haar verre van tuttige viervoeter tijdens de maaltijd drie keer van kleertjes te laten wisselen. Iets gebreids met een knoopje, een klassiek ruitje en een soortement van matrozenpakje. Niet omdat het koud was, want daarvoor had ze indien nodig een mandje met dekentje bij zich. Maar gewoon, voor de lol.

Ik denk dat de grenzen van die lol nu wel zoxe2x80x99n beetje bereikt zijn. In de praktijk zijn er echt maar heel weinig honden die een truitje of jasje nodig hebben. Hetzelfde geldt voor het enorme assortiment aan draagtassen: vrijwel alle honden, xc3xb3xc3xb3k de kleintjes, hebben vier poten en kunnen daarop uitstekend lopen. Doe je een hond oprecht een plezier door al die glitters aan zijn lijf te hangen? Ik zie honden toch het liefst in hun blootje, oftewel in hun eigen vel. Laat de hond in zijn waarde, dan is ie op zijn mooist.

Tijdens keuringen bleef de hippe regenbooglijn vroeger trouwens in de kast: Hovawart Catrijn werd op tentoonstellingen voorgebracht aan een zwart, dun, nylon lijntje. Een goede showlijn uitzoeken is per ras en hond verschillend en een kunst op zich. De ene hond haal je misschien prachtig op met een opvallend tintje om zijn nek, bij de andere doorsnijd en bederft je er juist het silhouet mee. Laat eens fotoxe2x80x99s van je hond maken tijdens het keuren, bekijk ze goed en let op wat je ziet. Niet te veel bling bling, als het goed is. Want in de showring moet de hond opvallen, niet de lijn.

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld januari 2007

Toen ik vroeger klein was, had ik een prentenboek over Frederick, de muis. Frederick hielp de andere veldmuizen niet mee met het aanleggen van een wintervoorraad. Terwijl iedereen druk aan het werk was om noten en stro te verzamelen, zat hij ogenschijnlijk maar een beetje te zitten. Toen de anderen hem daar verwijtend op aanspraken, antwoordde Frederick dat hij zonnestralen en kleuren verzamelde. De winter kwam en de muizen zochten hun schuilplaats op. In het begin hadden ze genoeg te eten, maar langzaam raakten ze door hun voorraad heen. Ze kregen het koud en voelden zich somber. Toen kwam Frederick in actie. Hij hield iedereen warm door te vertellen over de mooie momenten die hij tijdens de zomer in zijn gedachten had verzameld.

Net als Frederick verzamel ik in gedachten ook graag mooie momenten. Onder andere mooie momenten uit de showwereld. Iedereen kan dat doen, je hoeft er niet voor te winnen. Het blijft natuurlijk leuk, die grote glimmende cups, de kleurige linten, de plaquette van Koning Albert toen we best in show werden in Belgixc3xab, maar al dat bekerwerk moet je maar afstoffen en op een gegeven moment wordt het toch dof. De mooiste momenten staan niet in je prijzenkast. De mooie momenten zijn de keren dat je, ongeacht de uitkomst, gewoon lekker met je hond hebt gelopen.

Zoals dit jaar in Rotterdam, met onze kleine pup in de babyklas. Tweede van de twee geworden, maar blij met het resultaat. Dat je ziet dat het gelukt lijkt je hondenkleuter goed voor te bereiden op zoxe2x80x99n grote show. Dat hij pret in de ring heeft, probeert de keurmeester een kusje te geven, dat hij al heel wat van zijn bouw en gangwerk toont en de uitstraling laat zien die je graag wilt. Dat hij geniet van de aandacht van de mensen om hem heen, vol verwondering aan een enorme Ierse Wolfshond ruikt, ontzettend zijn best voor je doet. Die mooie momenten zijn niet in een medaille te vangen.

Op de show in Rotterdam stond een standhouder die honden aan de hand van een speciaal te maken foto driedimensionaal in een prachtig blok kristal laserde. We stonden erbij, keken ernaar en liepen uiteindelijk door. Achteraf had ik spijt dat ik dat mooie moment van Rotterdam, dat heerlijke puppenkoppie, niet in kristal had laten vastleggen. Maar net als bij Frederick zit het gelukkig nog steeds in mijn hoofd. Aan het eind van het jaar is het leuk om al die mooie momenten nog eens terug te halen. Op de bank, met een kop thee, hond aan je voeten. Terugkijken en vast weer plannen maken voor volgend jaar. Dat 2007 voor u een heleboel mooie momenten in petto mag hebben!

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld december 2006

Welkom bij Showtime!
…de maandelijkse column die Judith Lissenberg naar aanleiding van haar boek ‘Hondenshows – Alles over het meedoen aan hondententoonstellingen’ schrijft voor maandblad De Hondenwereld.

Een van de dingen die in de showring het meest wordt onderschat, is hoe goed wij handlers zijn in het overbrengen van onze gevoelens op onze honden. Vooral in negatieve zin. Om xc3xa9xc3xa9n of andere redenen gaan we er altijd weer vanuit dat de hond xe2x80x98het wel niet zal doenxe2x80x99. Het mooie is dat er na afloop ook altijd wel iets of iemand te vinden is waaraan we de schuld kunnen geven. Een hele populaire: xe2x80x98Ja, geen wonder dat het niet goed ging, het duurde allemaal zo lang, als je zo laat nog de ring in moet heeft de hond natuurlijk geen zin meer.xe2x80x99

Regelmatig reizen we af naar shows van een Duitse rasvereniging. Het leuke van die meerdaagse evenementen is dat het vaak combinaties zijn van exterieurkeuringen, behendigheidswedstrijden en gehoorzaamheidscompetities. Het kan gebeuren dat je vrijdag rond het middaguur begint met agility, xe2x80x99s avonds pas rond zeven uur in de obediencering wordt verwacht en dat de exterieurkeuringen tot middernacht duren. Zaterdag is het om uiterlijk acht uur xe2x80x99s ochtends klaarstaan bij de start van de agility, de middag zit propvol show en zondag is het weer in alle vroegte aantreden in de gehoorzaamheidsring. Je moet presteren op de raarste tijden en excuses genoeg dus om het niet goed lopen of niet geplaatst worden van je hond te verklaren.

Grappig toch dat onze honden op showmomenten vroeg in de ochtend, aan het eind van de middag of het begin van de avond volgens ons vaak te moe zouden zijn om nog goed te kunnen lopen. Terwijl ze tijdens vroege ochtendwandelingen toch nooit last hebben van nog niet helemaal wakker zijn of concentratieverlies. Tijdens de wekelijkse gehoorzaamheids-, behendigheids- en ringtraining, heel vaak allemaal pas in de avonduren als de hond er al een hele dag op heeft zitten, wordt er xc3xb3xc3xb3k goed gewerkt zonder sporen van suf- of traagheid. Een beetje hond is altijd wel voor actie te porren.

Natuurlijk, een dag op een show kan inspannend en stressvol zijn. Maar je kunt een hond wennen aan en trainen op deelname aan evenementen. Dat is een kwestie van hem een goede verzorging en voldoende rust bieden. Het ligt, kortom, in de meeste gevallen gewoon aan onszelf dat de hond xe2x80x98geen zinxe2x80x99 heeft. Hij is het zat omdat wij het zat zijn. Stel jezelf er op in dat het gewoon altijd [cursief]showtime[eind cursief] is. Showen is leuk, altijd, overal, op ieder uur van de dag. Go, go, go, maak er iets leuks van, je gaat er gewoon voor! Als jij er voor je hond bent, is je hond er voor jou. Mocht het kwartje dan toch een keer gewoon echt op zijn omdat het enorm warm of extreem laat is geworden, troost je dan met de gedachte dat iedereen daar last van heeft en het niet aan jou en zeker niet aan je hond ligt.

xc2xa9 Judith Lissenberg
Gepubliceerd in De Hondenwereld november 2006